ตอนที่ 2 นางไม่ใช่แม่ข้า

โจวต้าหลางมองสถานการณ์เบื้องหน้า ในที่สุดก็ยังดึงน้องชายเดินเข้ามาหมายจะคุกเข่าต่อมู่เสี่ยวหน่วน

“อย่าเลย ข้ารับไว้มิได้ ข้าเป็นเพียงแม่เลี้ยง

เด็กเหล่านี้มิได้ออกมาจากท้องของข้า สายตาที่ราวกับอยากฆ่าข้าเช่นนั้น ใครอยากเลี้ยงก็เลี้ยงไป ข้าคิดจะโลภห้องหับผุพังสองสามห้องของตระกูลโจวพวกเจ้ากระนั้นหรือ?

ข้าวยังกินไม่อิ่ม ยังต้องทำงานจนตายทั้งเป็นให้พวกเขา ผู้ใหญ่บ้านสู้ช่วยออกหนังสือหย่าขาดให้ข้าแทนตระกูลโจวเสียเลยดีกว่า ข้าจะได้กลับบ้านของตน”

การกลับบ้านนั้นเป็นไปไม่ได้ ในบ้านนั้นมีนายหญิงแล้ว จะยอมรับให้นางซึ่งเป็นคนนอกได้อย่างไร