กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
ภายในห้องโถงใหญ่ตระกูลเสิ่นเงียบกริบจนไร้สรรพเสียง
เสิ่นฉางซานจ้องมองตัวอักษรไม่กี่ตัวบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ในฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ
เขาไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อย
"เนี่ยนเวย ให้คนของหน่วยลับถอยไป" เสิ่นฉางซานเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋า "ปล่อยคน"
เสิ่นเนี่ยนเวยกัดฟันแน่น
เธออุตส่าห์ลงแรงไปตั้งมากเพื่อชิงตัวคนมาได้ แต่ตอนนี้กลับต้องยกให้คนอื่นง่าย ๆ จะให้เธอกลืนความแค้นนี้ลงคอได้อย่างไร
"คุณปู่คะ!" เสิ่นเนี่ยนเวยยังอยากจะโต้แย้ง
"หุบปาก!" เสิ่นฉางซานตวาดเสียงกร้าว "การจัดแจงของท่าน มีที่ให้แกมาสงสัยตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำตามที่ท่านสั่ง!"
เสิ่นเนี่ยนเวยทำได้เพียงโบกมือ
ชายฉกรรจ์หน่วยลับสองคนปล่อยมือ ถอยหลังออกไปสองก้าว