กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 ดูคล้ายถ่ายทอดวิชา แท้จริงกลับเลี้ยงกู่
ทว่าผู้ที่ล่วงรู้ความในนั้นมีน้อยยิ่งนัก
เช่นเฉินหยวน เขาคือหนึ่งในผู้บำเพ็ญที่ล่วงรู้ความในเพียงเล็กน้อย
ในสายตาของเขา มหาวิชาเหินเซียนที่เรียกขานกันนี้ มิใช่วิถีเซียนที่แท้จริงอย่างแน่นอน
มิสู้กล่าวว่ามันคือวรยุทธ์มารต้องห้ามที่ชั่วร้าย บางทีอาจมีที่มาดั่งเดียวกับเคล็ดวิชาจิตใจร้อยเสน่ห์
เขาไม่มีทางเชื่อเรื่องพรรค์ว่ามีของดีหล่นลงมาจากฟากฟ้าเป็นอันขาด
ยิ่งต้องการฉวยโอกาสมากเท่าใด ก็ยิ่งมีโอกาสขาดทุนย่อยยับมากเท่านั้น
ยามนี้เฉินหยวนยืนอยู่บนที่สูงเหนือหมู่เกาะทรายธารา ใบหน้าเคร่งขรึมจ้องมองไปทางทะเลใน
หากปล่อยให้มหาวิชาเหินเซียนแพร่กระจายมาถึง จะต้องก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ร้ายแรงอย่างแน่นอน