เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 จิตวิญญาณแห่งฟ้าดิน (ตอนจบ)
หลังจากอ่านข้อมูลที่คนของเขาเก็บรวบรวมมาได้ จิตใจของเฉินหยวนก็อดไม่ได้ที่จะจมดิ่งลง
ข่าวนี้น่าตกตะลึงเหลือเกิน ทำให้เขารู้สึกได้ว่าพายุใหญ่กำลังจะมาเยือน
เขาค่อยๆ หันศีรษะไป มองดูสัตว์วิญญาณข้างกายแล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “เสี่ยวชิง เกี่ยวกับเจ้าราชันอสูรหงส์เพลิงตัวนี้ เจ้าเคยรู้จักบ้างหรือไม่?”
เสี่ยวชิงพยักหน้าเล็กน้อยและตอบอย่างนอบน้อมว่า “เรียนนายท่าน ข้าเคยพบกับเจ้าราชันอสูรหงส์เพลิงตัวนี้อยู่ครั้งหนึ่งเจ้าค่ะ”
“เมื่อสองพันปีก่อน ในตอนที่ข้าเพิ่งเข้าสู่ขั้นสี่ อสูรตัวนี้ก็เป็นราชันอสูรแปลงกายขั้นห้าแล้ว เป็นเจ้าถิ่นผู้ยิ่งใหญ่ที่ไร้ผู้ทัดเทียมในเขตทะเลลึกแห่งหนึ่ง”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เสี่ยวชิงก็ชะงักไปเล็กน้อย ราวกับกำลังหวนนึกถึงเหตุการณ์ในตอนที่ได้พบกับอีกฝ่าย
มันกล่าวด้วยความจนใจว่า “ด้วยพลังของข้า หากไม่ได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นห้า เกรงว่าแม้แต่การโจมตีเพียงครั้งเดียวของมัน ข้าก็ยากจะทานทนไหว”
“แต่ว่าในตอนนี้... หากข้าทุ่มสุดกำลัง บางทีอาจจะถ่วงเวลาขวางมันไว้ได้สักสองสามชั่วยามเจ้าค่ะ”