เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 104 มารกู่สถิตอยู่ข้างกายข้า?
ทว่าความตกตะลึงของอวิ๋นเฟยนี้กลับคงอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น
หลังจากนั้น ใบหน้าที่เดิมดูงดงามอ่อนช้อยของนางก็แปรเปลี่ยนไปราวกับถูกพลังไร้ลักษณ์ฉุดกระชากอย่างฉับพลัน
บิดเบี้ยวจนถึงขีดสุด เผยให้เห็นความโฉดชั่วออกมาจนหมดสิ้น
ในใจของนางเต็มไปด้วยความเคียดแค้น พลางคิดกับตนเองว่า “ตายเถิด! หรือว่าคนผู้นี้ก่อนหน้านี้มีตบะระดับก่อกำเนิดขั้นสูงสุดมาโดยตลอด และเพิ่งจะทะลวงผ่านสู่ระดับแปรเทพเมื่อไม่นานมานี้?”
“มิน่าเล่า มิน่าเล่าถึงได้ใช้เพียงหุ่นเชิดลงมืออยู่ตลอด”
ในชั่วขณะนี้ ความรู้สึกพ่ายแพ้ที่ยากจะบรรยายเอ่อล้นเข้าสู่จิตใจของนาง “เจ้าสารเลวนี่ ถึงกับซ่อนเร้นตบะของตนเองได้มิดชิดถึงเพียงนี้”
“ส่วนข้ากลับโง่เขลาถึงเพียงนี้ ไม่สังเกตเห็นพิรุธแม้แต่น้อย ก่อความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงเช่นนี้ ช่างละอายต่อความไว้วางใจที่นายท่านมีต่อข้าเสียจริง”
อวิ๋นเฟยจมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์แห่งการตำหนิตนเองและโศกเศร้าเสียใจอย่างลึกซึ้ง