เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 80 ขอบเขตแก่นทองคำเทียม
เฉินหยวนขัดสมาธิ นั่งอย่างมั่นคงภายในห้องบำเพ็ญเพียร โคจรพลังตามเส้นทางเคล็ดวิชากายาทองคำแห่งการสร้างสรรค์
ยามที่วิชาดำเนินไป ทั่วทั้งร่างประหนึ่งหลุมไร้ก้น บ้าคลั่งกอบโกยแก่นแร่วิญญาณจำนวนมหาศาลที่แฝงอยู่ในศิลาน้ำแข็งวิญญาณก้อนหนึ่ง
เขาสัมผัสได้ถึงพลังแท้ในร่างกายที่กำลังปั่นป่วนรุนแรงราวกับน้ำเดือดพล่าน
ทีละน้อย พลังแท้ในตันเถียนควบแน่นจนถึงสี่ร้อยเก้าสิบเก้าหยด จากนั้นหลอมรวมเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็นก้อนกลม
ในจังหวะนั้นเอง หยดพลังแท้อีกหยดหนึ่งปรากฏขึ้นในตันเถียนอย่างเงียบเชียบ แล้วหลอมรวมเข้ากับก้อนกลมนั้น
ในชั่วพริบตา ขุมขนทั่วร่างของเฉินหยวนเปิดออก ประหนึ่งทารกที่กำลังโหยหาอาหาร ดูดซับจิตวิญญาณฟ้าดินอันเข้มข้นรอบกายอย่างตะกละตะกลาม
จิตวิญญาณเหล่านี้ที่ถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกาย รีบไหลเข้าสู่พลังแท้ที่รวมตัวกันก่อนหน้า ทำให้พลังแท้ห้าร้อยหยดนั้นยิ่งควบแน่นหนาแน่นขึ้น จนกลายเป็นรูปลักษณ์ของเม็ดโอสถกลมเกลี้ยงในที่สุด
ไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เฉินหยวนที่ปิดตามาโดยตลอดพลันลืมตาขึ้น