เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 หากข้าเป็นจันทรา ก็ขอเป็นจันทร์เต็มดวงเพื่อท่าน
“เจ้าเป็นใคร เหตุใดจึงมาปรากฏตัวอยู่ในถ้ำพำนักของนายท่านได้?” หลิ่วหรูเมิ่งเผยสีหน้าไม่เข้าใจเมื่อเห็นชายแปลกหน้า
“หมอบลง หากข้าไม่สั่ง ห้ามเงยหน้าขึ้นเด็ดขาด”
เฉินหยวนนำป้ายคำสั่งผนึกควบคุมออกมาแล้วออกคำสั่ง
เนื่องจากป้ายคำสั่งผนึกควบคุม หลิ่วหรูเมิ่งจึงจำต้องเชื่อฟังและทำตามอย่างว่าง่าย
นางหมอบก้มหน้าลงด้วยความสงสัย โดยไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายคือคนรับใช้ชั้นต่ำที่อ่อนแอผู้นั้นในอดีต
จากนั้น ฝ่าเท้าใหญ่ที่ถอดรองเท้าออกแล้วก็เหยียบลงบนใบหน้าขาวผ่องของนางอย่างหนักหน่วง
“เจ้า… บังอาจ! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาทำกับข้าเช่นนี้ ต่อให้เจ้ามีป้ายคำสั่ง รอนายท่านของข้ากลับมา ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่!” หลิ่วหรูเมิ่งแผดเสียงกรีดร้อง
การถูกหยามเกียรติเช่นนี้ทำให้นางโกรธจนแทบคลั่ง