เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12 บทบัญชาทางวาจาจากเจินเหริน
หนึ่งเค่อผ่านไป แก่นอสูรสองเม็ดที่สะสมพลังจนเต็มก็ร่วงหล่นลงบนฝ่ามือของเฉินหยวน
พลังงานที่แต่ละเม็ดบรรจุไว้นั้น มากกว่าหินวิญญาณระดับสูงถึงสิบก้อน รัศมีแสงที่ไหลเวียนช่างงดงามเกินบรรยาย
ธงค่ายกลถูกเขานำมาหลอมแปรและเสริมกำลังใหม่ แหวนประกายวิญญาณก็ถูกอัดแน่นไปด้วยพลังเวทระดับแก่นทองคำ พันธนาการทางจิตที่หลิ่วหรูเมิ่งเคยลงไว้ก่อนหน้านี้ได้หายไปจนสิ้น
ในที่สุดเขาก็ครอบครองพลังที่ทัดเทียมกับผู้บำเพ็ญระดับแก่นทองคำได้จริงเสียที นอกเหนือไปจากนิ้วทองคำของเขา
เฉินหยวนหัวเราะออกมาเสียงดัง ไม่อาจระงับความรู้สึกที่พลุ่งพล่านในใจได้อยู่เนิ่นนาน
เดิมพันครั้งนี้ เขาเป็นฝ่ายชนะ
การที่สามารถสะสมพลังแก่นอสูรให้เต็มได้ตั้งแต่ขั้นฝึกปราณ ความได้เปรียบเช่นนี้ผู้บำเพ็ญคนอื่นไม่อาจเทียบได้
ต่อให้เขาไม่ได้เป็นผู้บำเพ็ญโอสถภายนอก แต่การปลดปล่อยแก่นอสูรที่มีพลังเต็มเปี่ยมออกมาเป็นไอเทมใช้แล้วทิ้ง ก็นับเป็นอาวุธสังหารชิ้นสำคัญสำหรับผู้ที่อยู่ใต้ระดับทารกวิญญาณอย่างแท้จริง