เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4 หลบหนี
ในขณะเดียวกับที่เฉินหยวนจากไป
ภายในสาขาย่อยอีกแห่งหนึ่งของหอช่วยบำเพ็ญ มีผู้บำเพ็ญอิสระหน้าบากขั้นหลอมปราณชั้นหกคนหนึ่งมาติดต่อเพื่อส่งคืนหินวิญญาณช่วยบำเพ็ญ
คนผู้นี้หยิบยืมหินวิญญาณมามากกว่าเฉินหยวน ยืมไปถึงสี่ร้อยก้อนเพื่อซื้อโอสถ
ทว่าเขากลับทะลวงสู่ระดับฝึกปราณระยะปลายล้มเหลวและเลยกำหนดชำระมาสามปี เมื่อถูกตามตัวพบจึงชดใช้คืนรวมหกร้อยก้อน แต่ก็ยังคงค้างอยู่อีกสี่ร้อยก้อน
ในยามนี้ ผู้บำเพ็ญอิสระหน้าบากทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผลและพลังเวทเหือดแห้ง อาภรณ์เวทที่สวมใส่อยู่ขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เลือดที่ไหลซึมจากบาดแผลในตอนที่เขาเดินเข้าประตูยังคงทิ้งคราบรอยเท้าสีแดงไว้บนพื้น
ส่วนในมือที่กำแน่นของเขาคือต้นโสมสีแดงฉาน ซึ่งแผ่กลิ่นอายธาตุไฟอันเข้มข้นจนชวนให้มัวเมา
ผู้บำเพ็ญอิสระหน้าบากหอบหายใจถี่ เขาชูโสมโลหิตชาดที่แลกมาด้วยการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายจนสังหารคนไปสามคนขึ้นมาอย่างยากลำบากแล้วกล่าวว่า “เถ้าแก่ ชำระหนี้”
โสมโลหิตชาดเป็นส่วนประกอบเสริมที่สำคัญในโอสถระดับสร้างรากฐาน มีสรรพคุณในการเสริมรากฐาน บำรุงโลหิต และเพิ่มพลังหยาง