เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 285 คนใจบุญ?
เธอหยุดฝีเท้าลงแล้วกวาดสายตามองสวีเสี่ยวเหยียนตั้งแต่หัวจรดเท้า บนใบหน้ายังคงเปื้อนไปด้วยความสุขที่ปิดไม่มิด “เอ้อ แม่หนู มีอะไรหรือเปล่า?”
สวีเสี่ยวเหยียนเบี่ยงตัวเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเองและป้ายืนอยู่ริมทางในตำแหน่งที่ไม่ขวางทางเดิน
จากนั้นเธอก็ชี้ไปยังฝูงชนที่กำลังยิ้มแย้มแจ่มใสบนถนน บนใบหน้าเผยความฉงนและอยากรู้อยากเห็นออกมาได้อย่างพอเหมาะพอดี
“หนูเพิ่งตื่นนอนแล้วออกมาข้างนอก เห็นวันนี้ทุกคนดูมีความสุขกันเป็นพิเศษ มีเรื่องมงคลอะไรใหญ่โตหรือคะ?
หนูเพิ่งย้ายมาอยู่ได้ไม่นาน ข่าวสารเลยไม่ค่อยไว พลาดอะไรไปหรือเปล่า คุณป้าพอจะเล่าให้หนูฟังได้ไหมคะ?”
เธอจงใจเน้นคำว่า “พี่สาว” ในการเรียกขาน สำหรับผู้หญิงวัยนี้ “คุณป้า” คือความสุภาพ แต่ “พี่สาว” คือคำประจบประแจงที่แฝงความสนิทสนม
การปรับเปลี่ยนทางภาษาเล็กน้อยเช่นนี้คือทักษะทางสังคมที่เธอเรียนรู้มาจากประสบการณ์ในอดีต