เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 243 เสียงกระซิบถกเถียง
สวีเสี่ยวเหยียนถอดเป้สะพายหลังออก จากนั้นเธอก็ถอดรองเท้า ก้มตัวลง และแทบจะคลานเข้าไปในแคปซูลพักอาศัย ร่างกายจมลงบนเบาะบาง ความรู้สึกไม่สบายตัวจากความแข็งกระด้างถาโถมเข้ามา
เธอคลำหาไปทั่วจนพบแผงควบคุมแบบเรียบง่ายที่ผนังด้านในแคปซูล บนนั้นมีสวิตช์ไฟ ตัวปรับการระบายอากาศ และปุ่มที่ระบุว่า “ล็อกประตูแคปซูล”
นิ้วของเธอกดลงไปที่ปุ่ม “ล็อกประตูแคปซูล” นั้น
“ฉึบ—” แผงประตูที่เลื่อนออกค่อย ๆ ลดระดับลง ปิดสนิทจนไม่มีช่องว่าง
เสียงจากภายนอกถูกตัดขาดไปกว่าครึ่งในทันที เหลือเพียงเสียงกระแสลมแผ่วเบาจากช่องระบายอากาศและเสียงลมหายใจที่ค่อนข้างถี่ของตัวเอง
ไฟดวงเล็กภายในแคปซูลหรี่ลงอัตโนมัติ เปลี่ยนเป็นโหมดแสงกลางคืนที่นุ่มนวลขึ้น โลกทั้งใบราวกับถูกบีบอัดให้เหลือเพียงเปลือกหอยที่มีความยาวสองเมตรและกว้างสูงกว่าหนึ่งเมตรนี้
ความปิดมิดชิดอย่างสมบูรณ์ยังนำมาซึ่ง “ความรู้สึกปลอดภัย” ที่บิดเบี้ยว สวีเสี่ยวเหยียนนอนนิ่งอยู่ในแคปซูลพักอาศัยที่เย็นเยียบและแข็งกระด้าง