กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 168 แผ่นฟิล์มโรงเรือน
เธอตั้งเวลาปลุกในโทรศัพท์มือถือไว้ที่ 5 ชั่วโมงข้างหน้า คือตอนบ่ายโมง ทันทีที่ศีรษะสัมผัสกับหมอนนุ่ม แสงสว่างตรงหน้าก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว เธอจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา ในห้องเหลือเพียงเสียงฟืนในเตาเผาไหม้อย่างแผ่วเบาและเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของเธอ
……
“กริ๊ง——!!!” บ่ายโมงตรง เสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ดังขึ้นด้วยระดับเสียงสูงสุดตรงเวลาเป๊ะ ฉุดสวีเสี่ยวเหยียนให้ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราอย่างไม่เต็มใจ
เธอปรือเปลือกตาที่หนักอึ้งและแสบระคายเคืองขึ้นมาอย่างงัวเงีย สายตาพร่ามัวอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะโฟกัสได้ ความรู้สึกแรกไม่ใช่ความสดชื่นหลังตื่นนอน แต่คือ—ความหนาว!