กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 ซาลาเปา
หลังจากรออยู่ประมาณยี่สิบกว่านาที ในตอนที่สวีเสี่ยวเหยียนเริ่มจะหมดความอดทน เจ้าของแผงคนนั้นก็ปั่นรถสามล้อคันเก่าที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดมาด้วยความยากลำบาก
“น้องสาว รอนานเลย! รถมันยืมยาก กว่าจะเกลี้ยกล่อมได้เล่นเอาเหนื่อย!” เจ้าของแผงหอบหายใจพลางอธิบาย สวีเสี่ยวเหยียนไม่ได้พูดอะไรมาก เธอช่วยเจ้าของแผงขนของขึ้นรถ
เมื่อถึงห้องหมายเลข เจ้าของแผงคนนั้นก็มีน้ำใจช่วยเธอขนเก้าอี้หวายตัวหนักและเข่งนึ่งกองนั้นเข้าไปในบ้าน เขาเช็ดเหงื่อพลางรอให้สวีเสี่ยวเหยียนกด “ยืนยันรับสินค้า” บนแพลตฟอร์ม จากนั้นจึงปั่นรถจากไปอย่างพึงพอใจ