เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 ผักกาดขาว
หลังจากสั่งซื้อไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ประตูบ้านของเธอก็ถูกเคาะ สวีเสี่ยวเหยียนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู เธอรีบเดินไปที่ประตูแล้วถามเสียงต่ำว่า "ใครคะ?"
"ใช่คุณผู้หญิงที่ใช้ชื่อในฟอรัมว่าชางไห่หรือเปล่าครับ? ถังไฟที่คุณสั่งมาถึงแล้วครับ" เสียงสุภาพแต่ค่อนข้างเร่งรีบดังมาจากนอกประตู
สวีเสี่ยวเหยียนจึงเปิดประตูออกไป เห็นชายวัยกลางคนในชุดทำงานสีน้ำเงินเข้มยืนอยู่หน้าบ้าน ด้านหลังเขามีรถสามล้อไฟฟ้าจอดอยู่ บนรถบรรทุกวัตถุทรงกลมที่มัดไว้อย่างแน่นหนาด้วยเชือกป่านและห่อหุ้มด้วยผ้ากันฝนไว้อย่างมิดชิด
พนักงานส่งของเห็นเธอเปิดประตูจึงรีบหยิบอุปกรณ์ลงนามรับมอบอิเล็กทรอนิกส์ออกมาจากกระเป๋า "รบกวนคุณช่วยตรวจสอบแล้วเซ็นรับด้วยครับ วันนี้มีออเดอร์เยอะมาก ผมต้องรีบไปส่งบ้านถัดไปครับ"
เธอรีบเซ็นชื่อบนหน้าจอ พนักงานส่งของก็หันหลังกลับทันที แก้เชือกบนรถสามล้อแล้วค่อย ๆ ยกห่อของนั้นลงมาอย่างระมัดระวัง ของชิ้นนั้นดูหนักกว่าที่คิดไว้มาก กล้ามเนื้อแขนของพนักงานส่งของเกร็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดขณะยกมัน
"ต้องการให้ช่วยยกเข้าไปข้างในไหมครับ?" พนักงานส่งของถามพลางหอบหายใจ
"ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ" สวีเสี่ยวเหยียนกล่าวพลางเข้าไปช่วยยก ทั้งสองคนช่วยกันยกห่อของหนักนั้นเข้าไปในบ้าน พนักงานส่งของไม่ได้อยู่ต่อนานนัก หลังจากกล่าวลาอย่างรีบร้อนก็ขับรถออกไป ยางรถบดไปบนถนนยางมะตอยจนเกิดเสียงเบา ๆ