เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ความวุ่นวาย
นั่นหมายความว่า เธอสามารถเช่าบ้านชั้นเดียวหลังนี้ในราคาเดิมได้โดยไม่มีกำหนด และการดัดแปลงหรือลงทุนใด ๆ ที่ทำลงไปบนนั้น ตราบใดที่ยังไม่ยกเลิกสัญญาเช่า เธอก็สามารถใช้ประโยชน์จากมันได้ในระยะยาว
เมื่อคิดได้ดังนั้น สวีเสี่ยวหยียนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอผลักประตูหลังออกไปที่สวนหลังบ้าน เสียงทุ้มต่ำที่เป็นเอกลักษณ์ของเฉินจู่ซื่อกำลังสั่งการให้คนงานทำการวัดระยะวางฐานราก “ตรงนั้น! ใช่ จุดนั้นแหละ เบี่ยงไปทางซ้ายอีกห้าเซนติเมตร! ขึงเส้นมาร์กให้ตรง!” เขากำลังถือพิมพ์เขียวที่ยับยู่ยี่ในมือ สลับกับการเปรียบเทียบและเงยหน้าขึ้นพูดเป็นระยะ
สวีเสี่ยวหยียนตั้งสติแล้วรีบเดินเข้าไป เฉินจู่ซื่อสังเกตเห็นว่ามีคนเข้ามาใกล้จึงหันกลับมา เมื่อเห็นว่าเป็นเธอ ใบหน้าของเขาก็เผยสีหน้าแบบ “เป็นไปตามคาด” เขาเก็บพิมพ์เขียวแล้วปัดฝุ่นบนมือ “เป็นไง คิดว่ายังไงบ้าง?”
“เฉินจู่ซื่อ ฉันตัดสินใจได้แล้วค่ะ” สวีเสี่ยวหยียนกล่าว “เอาตามที่คุณแนะนำเลยค่ะ คือสร้างโรงเรือนโครงสเตนเลสสูงสองชั้นครอบคลุมพื้นที่สวนหลังบ้านทั้งหมด รวมถึงลานดาดฟ้าของบ้านชั้นเดียวหลังนี้ด้วย” เธอหยุดเล็กน้อย สายตากวาดมองคนงานที่กำลังยุ่งอยู่กับงานและเส้นมาร์กบนพื้นที่มีรูปร่างเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา แล้วถามคำถามที่สำคัญที่สุด “เอ่อ ฉันอยากทราบว่า ถ้าสร้างแบบภาพรวมทั้งหมดแบบนี้ จะต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ถึงจะเสร็จคะ?”