กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 การแลกเปลี่ยน
การเดินทางที่เหลืออีกกว่าสองชั่วโมงผ่านไปในความเงียบงันและกดดัน จนกระทั่งกลิ่นเน่าเปื่อยอันเป็นเอกลักษณ์ของพืชน้ำเริ่มชัดเจนขึ้น เซี่ยอิ่งถังจึงยกมือส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด
ขณะนี้พวกเขายืนอยู่บนพื้นที่ลาดชันที่มีระดับสูงกว่าพื้นที่โดยรอบ ด้านล่างนั้นอาศัยแสงจันทร์อันสลัว ทำให้พอมองเห็นบึงบัวขนาดไม่เล็กนัก ใบของบัวในบึงเบาบางและหลายส่วนแสดงสีน้ำตาลอมเหลืองที่ไม่สู้ดีนัก
ชายวัยกลางคนสองคนที่เดิมทีดูไม่อดทน ทันทีที่เห็นบึงบัว ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมา ความเหนื่อยล้าและความระแวงบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยสีหน้าที่ผสมปนเปกันระหว่างความโลภและความกระจ่างแจ้ง