กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 รอยแยก
เมื่อผลไม้บนต้นถูกสอยลงมาเกือบหมด จนพื้นดินถูกปูทับด้วยลูกเกาลัดมีหนามและเกาลัดทรงกรวยที่ร่วงหล่นจนเต็ม สวีเสี่ยวเหยียนจึงสวมถุงมือแล้วก้มเก็บใส่เข้าไปในมิติทีละลูก
เมื่อเก็บเกาลัดทรงกรวยจนหมดสิ้น เธอเหยียดแผ่นหลังที่เกือบจะแข็งทื่อขึ้นมา แล้วถึงได้ตระหนักว่าเวลาผ่านไปสี่ชั่วโมงเต็มแล้วโดยไม่รู้ตัว
แสงสว่างท่ามกลางหุบเขาเริ่มมืดลงอย่างเห็นได้ชัด สวีเสี่ยวเหยียนกวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วตัดสินใจตั้งแคมป์ที่นี่ พื้นที่ตรงนี้ค่อนข้างราบเรียบ และที่สำคัญกว่านั้นคือ พรุ่งนี้เช้าหลังจากฟ้าสว่าง เธอจะได้ตรวจสอบอีกรอบว่ายังมีเกาลัดตกหล่นอยู่อีกหรือไม่