กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 พายุฝน
สวีเสี่ยวเหยียนค่อนข้างประหลาดใจ “ทำไมคุณถึงเก็บไว้เยอะขนาดนี้ล่ะ? ในถ้ำมีแปดมัด ตรงนี้ก็ยังมีอีกแปดมัด...”
ชายวัยกลางคนลดเสียงลงต่ำแล้วพูดด้วยความภูมิใจเล็กน้อย “เฮ้ ฉันเจอที่ที่ดีน่ะ คนไปน้อย เลยเตรียมไว้เยอะหน่อย”
สวีเสี่ยวเหยียนรู้สึกหวั่นไหวในใจ จึงลดเสียงลงบ้าง “งั้นสิบหกมัดนั่นฉันเอาทั้งหมดเลย เดี๋ยวสายหน่อยคุณช่วยเอาไปส่งที่ปากอุโมงค์ให้ฉันที พอฉันรับเสบียงเสร็จก็จะกลับไปแล้ว”
ชายวัยกลางคนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เอาหมดเลยเหรอ? เธอจะเผาหมดเหรอ?”
“ที่นี่คนเยอะน่ะ จำเป็นต้องใช้” สวีเสี่ยวเหยียนตอบเลี่ยง ๆ
ชายวัยกลางคนพยักหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ รีบตอบตกลง “ได้! ฉันจะรีบเก็บแผงเดี๋ยวนี้ แล้วจะรีบขนไปให้คุณ!”