ตอนที่ 283 เผิงเผิง แกเป็นแมวนะ ไม่ใช่ยักษ์ไม่ใช่ฟัด

ตอนที่ 283 เผิงเผิง แกเป็นแมวนะ ไม่ใช่ยักษ์ไม่ใช่ฟัด

ในที่สุด เจียงเสี่ยวซีก็ดึงเจ้าส้มอ้วนลงมาจากแมวกวักจนได้ เจ้าส้มอ้วนเอาคางเกยบนไหล่ของเจียงเสี่ยวซี ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องแมวกวักสีทองอร่ามบนเคาน์เตอร์ตาไม่กะพริบ แววตาน้อยๆ นั้นเต็มไปด้วยความอยากได้

ประโยคแรกที่เจียงเสี่ยวซีเจอหน้าฟู่เหวยอีก็คือ “แมวกวักของร้านคุณขายไหมคะ”

ฟู่เหวยอี “...”

สีหน้าของเธอถึงกับบิดเบี้ยวไปเลย นี่มันคำถามอะไรกันเนี่ย

พวกเธอทำธุรกิจจิวเวลรีหยกแท้ๆ ก้าวเท้าเข้าร้านมาก็จะซื้อแมวกวักเลย มันใช่เรื่องไหมเนี่ย

เจียงเสี่ยวซีมองเจ้าส้มอ้วนที่นอนคอตกหมดอาลัยตายอยากอยู่บนแขน “ถ้าขายไม่ได้ ทางร้านมีของแต่งบ้านที่เป็นรูปแมวกวักไหมคะ”

“ทำไมถึงไปติดใจแมวกวักเข้าล่ะเนี่ย” ฟู่เหวยอีหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

“เผิงเผิงที่บ้านฉันถูกใจน่ะสิคะ พอเดินเข้ามา มันก็ไปนอนเกาะข้างๆ แมวกวักของร้านคุณแล้วเขี่ยใหญ่เลย สักพักก็กระโดดขึ้นไปบนหัวมัน ทำท่าโบกอุ้งเท้าเลียนแบบ ถ้าฉันไม่บังคับอุ้มมันลงมา ป่านนี้มันก็ยังนั่งยองๆ อยู่บนหัวแมวกวักอยู่เลยค่ะ”

“เหมียว เหมียว!”