ตอนที่ 193 นี่ฉันลืมพลังเงินไปได้ยังไงกันเนี่ย?

ตอนที่ 193 นี่ฉันลืมพลังเงินไปได้ยังไงกันเนี่ย?

คุณยืนมองทิวทัศน์อยู่บนสะพาน ส่วนคนที่มองดูทิวทัศน์ก็กำลังมองดูคุณอยู่ข้างๆ

ชิงซานจูงลูกโป่งไฮโดรเจนรูปดอกทานตะวันลูกหนึ่ง แล้วค่อยๆ เดินมาหยุดข้างกายเจียงเสี่ยวซี “น่าอัศจรรย์ใจดีใช่ไหมล่ะครับ?”

เจียงเสี่ยวซีหันหน้าไป รอยยิ้มอันสดใสผุดพรายขึ้นมาสะกดหัวใจของเขาในทันที “นี่แหละคือทิวทัศน์อันงดงามที่ธรรมชาติมอบให้ทุกคนยังไงล่ะคะ!”

ทั้งสองคนยืนเคียงข้างกันอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย

ขอบฟ้าเบื้องบนกระจ่างใสราวกับถูกชะล้าง แต้มด้วยก้อนเมฆลอยล่องอยู่ประปราย

ไกลออกไปมีนักร้องกำลังเล่นกีตาร์ร้องเพลงคนเดียว ท่วงทำนองอันคุ้นเคยแว่วมาอย่างช้าๆ

เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนี้

'บอสคะ ขอบคุณที่รับฉันเข้ามาทำงานในบริษัทนะคะ ฉันถึงได้มาชื่นชมทิวทัศน์ที่สวยงามแบบนี้ได้อย่างสบายใจ'

[ถ้าอยากจะขอบคุณจริงๆ ก็ตั้งใจทำงานตอบแทนฉันสิ ฉันยังต้องลงประกวดคัดเลือกระบบยอดเยี่ยมอยู่นะ ถ้าผลงานของเธอแย่เกินไป ฉันคงขายหน้าแย่ในการประชุมใหญ่สิ้นปี!]