กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 46 เพนต์เฮาส์จ๋า ฉันมาแล้ว
หวังสือเพิ่งจะเคลิ้มหลับไป ก็ถูกแรงสั่นรัว ๆ ของโทรศัพท์มือถือปลุกจนสะดุ้งตื่น
ถึงแม้ว่าในฐานะเซลส์ การเปิดมือถือสแตนด์บายตลอด 24 ชั่วโมงจะเป็นเรื่องพื้นฐาน และเขาก็มักจะพาลูกค้าไปดูบ้านจนถึงสองสามทุ่มอยู่บ่อย ๆ บางครั้งการเซ็นสัญญาตอนสี่ทุ่มก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา
แต่นี่มันดึกดื่นเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว ต่อให้เป็นทาสแรงงานพันธุ์ไหนก็ควรจะได้พักผ่อนแล้วไหม!
หวังสือสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางบอกกับตัวเองในใจว่า เงินทองมันหายาก ขี้มันกินยาก! ทั้งหมดนี้ก็เพื่อหาเงินทั้งนั้น!
จากนั้นก็รีบกดรับสายแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าเรียนสายกับใครครับ”