กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลีหยาง ยอมรับมาเถอะว่าเจ้ารักข้ามาก
ดึกสงัด หลีหยางกับโม่ชิงนอนขดอยู่บนที่นอนเป่าลมในเต็นท์ ดูหนังแก้เบื่อ
ตอนเพิ่งมาถึงเมืองนี้ พวกเขาซื้อโปรเจ็กเตอร์กับจอไว้แล้ว เตรียมพร้อมสำหรับการตั้งแคมป์
ตอนแรกคิดว่าถ้าริมทะเลสาบสะดวก ก็คงพักต่ออีกสัก 2-3 วัน เพราะโอกาสได้นอนใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอย่างสงบแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ
แต่ถ้าไม่สะดวก พักสักวันก็พอแล้ว เอาที่สบายเป็นหลัก
ตีหนึ่ง
โม่ชิงกระซิบข้างหูขึ้นมาทันทีว่า “พวกนั้นเริ่มลงมือแล้ว”