กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กินข้าวแดงก็ถือเป็นชามข้าวเหล็ก
เวลาแบบนี้หลีหยางมักจะคิดเสมอว่าค่าความทนทานของสิ่งลี้ลับมันสูงเกินไปแล้วจริง ๆ น่าจะเอาไปใช้แรงงานยกอิฐยกปูนซะให้รู้แล้วรู้รอด
เป็นสายพันธุ์ที่เกิดมาเพื่อใช้แรงงานชัด ๆ
โม่ชิงมักจะพูดโกหกบ่อยที่สุดก็ตอนนี้นี่แหละ คำว่า 'ครั้งสุดท้าย' ของเขาไม่มีอยู่จริง แต่มันกลายเป็นครั้งสุดท้ายที่ลากยาวออกไปไม่สิ้นสุดเสียที
ถึงอย่างนั้น เขาก็เพลา ๆ ลงไปมากแล้ว
สรุปคือตอนที่หลีหยางหยิบมือถือขึ้นมาอีกรอบ คนส่วนใหญ่ก็กำลังกินข้าวเย็นกันแล้ว
เธอถึงกับไม่อยากแม้แต่จะพูดจา ได้แต่นั่งเหม่อจ้องหน้าจอไปเรื่อย