กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก็ที่นี่ประชดกันซะขนาดนี้
มีเรื่องหนึ่งที่เกินไปแล้วจริง ๆ
หลีหยางกลับถึงบ้านแล้วเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ารอบตัวมีไอหยินที่ไม่คุ้นเคยปรากฏขึ้น บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยกลิ่นอายแปลกหน้า
พอลืมตาขึ้นมา เธอกลับไม่ได้อยู่ในห้องนอนของตัวเองเสียแล้ว เตียงที่นอนอยู่ดูเก่าทรุดโทรม กระดาษปิดผนังหลุดล่อนไปนานแล้ว ยิ่งทำให้ห้องดูซอมซ่อ แถมตรงมุมเพดานยังมีใยแมงมุมด้วย
หลีหยางขมวดคิ้วลุกขึ้น ยกข้อมือขึ้นเปิดนาฬิกาเสี่ยวเหรินไฉ แต่แอปข้างในไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ถ้าเข้ามาในดันเจียน แอปบางตัวจะหายไป เหลือแค่แอปพื้นฐานบางส่วนเท่านั้น
นั่นแปลว่าเธอไม่ได้เข้ามาในดันเจียน แต่ยังคงอยู่ในโลกความเป็นจริง