เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่ต้องใส่ผักชีให้ข้านะ
ความหมายของผีนั่วก็คือ ในผังตระกูลที่เปิดใหม่นี้ให้ใส่ชื่อซ่งเฉินกับผู้อาวุโสไปก่อน เพราะผู้อาวุโสเคยช่วยซ่งเฉินไว้ ถึงแม้จะไม่ได้ช่วยอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ใจเขาก็ถือว่าหวังดี
ถึงอย่างไรตอนที่รัชทายาทตกอับ ต่อให้เป็นแค่ขอทานที่เอาหมั่นโถวค้างคืนมาให้ พอเขาได้ขึ้นครองราชย์ คนเหล่านั้นก็กินอยู่อย่างสุขสบายไร้กังวลกันทั้งนั้นแหละ
ส่วนคนอื่น ๆ ก็ต้องดูที่ผลงานและการปฏิบัติตนต่อตระกูล ใครทำความดีความชอบก็จะได้ใส่ชื่อในผังตระกูล ใครมีผลงานก็เข้าได้เหมือนกัน
“ส่วนที่ว่าจะนับยังไงว่าทำความดีหรือมีผลงาน ต้องทำมากแค่ไหนหรือเก่งขนาดไหนถึงจะผ่าน เรื่องนี้ต้องให้ประมุขตระกูลเป็นคนตัดสินจ้ะ”
ไม่รู้ทำไม ซ่งเฉินถึงรู้สึกเหมือนเห็นโฉมหน้าอันน่ารังเกียจของพวกนายทุน ทั้งที่ผีนั่วนั่นเผยหน้าออกมาแค่ครึ่งเดียว ส่วนผู้อาวุโสสองคนนั้นก็เป็นเพียงภาพวาดขายฝันของมันเท่านั้น