กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สัตว์อันตราย
ตอนที่อวี๋ฉงได้รับข้อความจากหลีหยาง เขาเงยหน้ามองกระเช้าลอยฟ้าตรงหน้า ที่ถูกทิ้งร้างมานานจนไม่รู้กี่ปี แถมหลายจุดยังขึ้นสนิม แล้วก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด
ให้ตายสิ ทำไมไม่บอกกันให้เร็วกว่านี้!
เพราะปลายทั้งสองฝั่งของกระเช้าลอยฟ้าค่อนข้างลับตา ต้องเดินเข้าไปใกล้ถึงจะเห็นสภาพชัด ๆ เขาเลยเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่าที่นี่ถูกทิ้งร้างไปแล้ว
น่าเสียดาย เดิมทีเขายังคิดว่าจะลองดูว่ารหัสเปิดเครื่องที่เคยใช้เมื่อก่อนยังใช้ได้อยู่หรือเปล่า
ดูจากสภาพตรงหน้า ต่อให้รหัสยังไม่ถูกเปลี่ยน อุปกรณ์พวกนี้ก็คงไม่ตอบสนองอะไรแล้ว และถึงมันจะยังทำงานได้ เขาก็ไม่กล้าขึ้นอยู่ดี
ใต้รางเป็นหุบเขาลึก ถ้าตกลงไปคงได้ไปเจอย่าทวดทันที
“เซ็งชะมัด”