เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลิ่นนี้แหละใช่เลย
ภายในห้องทำงานอันกว้างขวาง เหล่าราชันภูตหลายตนกำลังนั่งประจำที่หน้าโต๊ะทำงานของใครของมัน แต่ละตนมีสีหน้าท่าทางต่างกันไปขณะจ้องมองจอคอมพิวเตอร์
แม้แต่ผีนั่วและผีเสน่ห์ก็กำลังตั้งอกตั้งใจพิมพ์คีย์บอร์ดกันอยู่ ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรกันนักหนา
ประตูด้านหน้าถูกถีบเปิดออกโดยไม่มีปี่มีขลุ่ยจนเกิดเสียงดังสนั่น
“ที่ตกลงกันไว้ว่าจะมาเข้าแถวต้อนรับเพื่อหน้าตาของข้าล่ะ หายหัวไปมุดอะไรกันอยู่ในนี้หมด?”
โม่ชิงทำหน้าหงุดหงิด เดิมทีเขาคิดว่าภรรยาอุตส่าห์เดินทางมาไกลขนาดนี้ ก็น่าจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นบ้าง ใครจะไปคิดว่าพอขึ้นมาถึงกลับไม่เห็นแม้แต่เงาภูตสักตน บนโต๊ะอาหารจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังไม่มีราชันภูตโผล่มาสักคน
พอไปกระชากคอถามภูตตัวเล็กที่เดินผ่านมาถึงได้รู้ว่า เหล่าราชันภูตได้รับข่าวกะทันหันเลยไปทำโอทีกันหมดแล้ว