กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าก็เข้าใจพวกเราดีเหมือนกันนี่
หลีหยางนั่งอยู่ในร้านอาหารขนาดใหญ่พลางกวาดสายตามองเหล่าสิ่งลี้ลับรูปร่างแปลกประหลาดรอบตัว จนเผลอตกอยู่ในห้วงความคิด
ใครจะไปคิดล่ะว่าการมาเยือนโลกสิ่งลี้ลับครั้งนี้ เธอถึงกับได้รับคำเชิญให้มานั่งกินข้าว?
คนที่รู้สึกกระอักกระอ่วนยิ่งกว่าเธอก็คือผีอมตะ ในฐานะพนักงานจากดันเจียนระดับ F เพียงหนึ่งเดียวในร้าน การต้องมานั่งล้อมวงอยู่ท่ามกลางกลุ่มสิ่งพิศวงระดับสูงแบบนี้ มันรู้สึกกดดันเหลือเกิน
เรื่องทั้งหมดต้องย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
หลีหยางกับโม่ชิงโดนเหล่าสิ่งพิศวงระดับสูงโจมตีทางจิต ไม่ว่าจะเป็นการโผล่หน้าผีเละเทะมาประชิดหน้ากะทันหัน มีอะไรมาสะกิดไหล่ หรือได้ยินเสียงกรีดร้องข้างหูโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย