เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้ากลายเป็นสิ่งลี้ลับที่เติบโตเต็มที่แล้ว
หลีหยางได้รับโทรศัพท์จากต้วนเผยหลิง เขาชวนเธอไปกินข้าวเย็นข้างนอกโดยกำชับว่าห้ามพา 'แฟนหนุ่มวัยดึก' ไปด้วย
พอโม่ชิงได้ยินแบบนั้นก็แทบจะกุมอกทรุดลงไปกองกับพื้น
“เรียกว่าแฟนหนุ่มวัยดึกได้ไงกัน ข้าดูตรงไหนว่าแก่? ปลอมตัวเป็นนักศึกษาหนุ่มยังเนียนสบาย!”
“ใจเย็นน่า ใจเย็น ในสายตาอาจารย์ข้า เขาก็มองเจ้าไม่ต่างจากไอ้หนุ่มผมเหลืองนั่นหรอก ที่เขาหมั่นไส้เจ้าอยู่ตอนนี้ก็ถือว่าปกติ”
“ข้าไปเหมือนไอ้หนุ่มผมเหลืองตรงไหน! อาจารย์เจ้าตาไม่ถึงจริงๆ เลยนะ แล้วสรุปไม่พาข้าไปด้วยจริงดิ?” โม่ชิงพอเลิกคลั่งก็ทำหน้าหงอยมองเธอ “จะทิ้งข้าไว้คนเดียวที่บ้านเหรอ?”
หลีหยางลูบหน้าท้องโม่ชิงแล้วอิงหัวกับอกเขา พลางตบไหล่ปลอบ “เจ้ากลายเป็นสิ่งลี้ลับที่เติบโตเต็มที่แล้วนะ อยู่เฝ้าบ้านเองสักพักเอง เจ้าทำได้น่า”
“แต่เมื่อเช้าข้าซื้อวัตถุดิบมาตั้งเยอะ เจ้าบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอยากกินต้มปลาผักกาดดอง”
“งั้นพรุ่งนี้ค่อยกินละกัน”