เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองคนนี้ตอนเด็กเคยไข้สูงจนสมองได้รับความกระทบกระเทือนหรือเปล่านะ
หลีหยางตื่นเช้าเป็นพิเศษจนน่าตกใจ พอลืมตาขึ้นมาเห็นสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยก็แอบงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเธอมานอนที่ห้องของโม่ชิง
หันไปมองข้าง ๆ ก็ไม่เห็นเงาโม่ชิงแล้ว ที่นอนฝั่งเขายังเย็นชืดอยู่เลย
อ้อ แต่ปกติอุณหภูมิร่างกายเขาก็เย็นอยู่แล้ว เลยดูไม่ออกว่าเขาจากไปนานแค่ไหน
นึกถึงตอนที่ห่มผ้าคุยกันเฉย ๆ เมื่อคืน หลีหยางก็ถอนหายใจออกมา
ความรักที่บริสุทธิ์น่ะมันก็ดีอยู่หรอก แต่ความรักแบบผู้ใหญ่มันก็น่าโหยหาเหมือนกันนะ!
หลีหยางเดินขึ้นชั้นบนไปล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องตัวเอง พอเดินลงมาก็เห็นแขกที่คุ้นตาคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
ผีเสน่ห์ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจึงเงยหน้าขึ้น แล้วยิ้มมุมปากให้เธอ “โฮ่ พี่สะใภ้ตื่นแล้วเหรอครับ?”
“......โม่ชิงล่ะ?”