กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่มีหรอกนะกล้ามท้องที่จู่ ๆ ก็โผล่มาเอง
ด้วยความที่ฟู่ซิวหย่วนจ่ายเงินในดันเจี้ยนไม่ได้ หลีหยางเลยเสนออย่างใส่ใจว่าเอาไว้จ่ายเงินทีเดียวตอนออกไปข้างนอกแล้วค่อยส่งกระดาษยันต์ให้
พวกนักล่าสิ่งลี้ลับที่หวังจะฉวยโอกาสดูตัวเทพวาดกระดาษยันต์สด ๆ ถึงกับคร่ำครวญออกมา
“ดันเจี้ยนบ้าเอ๊ย ทำไมไม่ให้พกเงินกับมือถือเข้ามาด้วยนะ!”
“หัวหน้าฟู่ คุณนี่ก็น่าจะพกทองคำแท่งติดตัวมาสักหีบนะ!”
“นั่นสิ ออกจากบ้านทั้งทีจะไม่มีเงินติดตัวได้ไง!”
ฟู่ซิวหย่วน: “...”
พวกเจ้าพูดภาษาคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?
ยังจะให้พกทองคำแท่งเป็นหีบอีก รู้ไหมว่ามันหนักตั้งกี่ร้อยจินน่ะ?