กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฮ้อ
ภายในห้องพักโรงแรม
เฉิงเยี่ยนเอียงคอ มองกองผ้าห่มสองก้อนที่โต๊ะไม่ไกลด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก
นั่นคือหลีหยางกับฟู่ซิวหย่วน
เอาเข้าจริงถ้ามองข้ามผ้าห่มสองผืนที่ห่อพวกเขาจนมิดนั่นไปได้ พวกเขาก็น่าจะนั่งหันหน้าเข้าหากันอยู่
เมื่อกี้หลีหยางเดินมาหา แล้วฟู่ซิวหย่วนก็บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย แต่ท่าทางดูอึกอักเหมือนจะพูดแต่ก็ไม่พูด
หลีหยางเข้าใจได้ทันทีว่าคงไม่อยากพูดออกอากาศให้คนดูไลฟ์สดฟัง
เธอก็เลยไปรื้อเอาผ้าห่มสีขาวหนา ๆ สองผืนจากตู้เสื้อผ้ามา แล้วคว้ากระดาษกับปากกาทำเป็นกระโจมลับตัวเล็ก ๆ
ตอนนี้ทั้งคู่เลยกำลังนั่งเขียนข้อความส่งหากันอยู่ในผ้าห่มนั่นแหละ
“เฮ้อ”