เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าคิดไปไกลถึงขั้นที่ว่าตายแล้วจะฝังร่างพวกเราไว้ที่ไหนแล้วนะ
หลังจากสลายวิชาเร้นลับไปแล้ว ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติอะไร
ในสายตาคนภายนอกที่มองเข้ามาในเขตวิชาเร้นลับ เห็นเพียงพวกเขาไม่กี่คนนั่งกินขนมปังด้วยกัน พูดคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อย อวี๋ฉงแบ่งปันเบาะแสที่เขาได้มา หลีหยางเอ่ยขอบคุณ แล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันไป
“เดี๋ยวสิ...รั่วรั่ว จุดคุมขังหมายเลข 54 เหมือนจะอยู่ในเขตล่มสลายนะ”
เสิ่นตัวจินเช็กตำแหน่งในนาฬิกาเสี่ยวเหรินไฉของเหนียนเจียดูให้แน่ใจ พอนึกถึงข่าวศูนย์หลบภัยที่ทำเอาผู้เล่นพากันออฟไลน์รัว ๆ ยิ่งทำให้ตอนนี้เธอรู้สึกหวาดกลัวเขตล่มสลายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ไม่รู้ว่าข้างในนั้นมันอันตรายแค่ไหนกัน ถึงได้มีคนตายวันละเป็นพันคนทุกวัน
“ก็อยู่ตรงนั้นแหละดีแล้ว ถือโอกาสไปดูหน่อยว่าผู้เล่นคนอื่นเขาเป็นอะไรกันนักหนา”