เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชื่อจริงหายไปเสียแล้ว
หลีหยางเดินขึ้นไปอีก 3 ชั้นตามที่โม่ชิงบอก ห้องที่ไม่มีแม้แต่หน้าต่างว่างเปล่า บนพื้นยังมีอุปกรณ์ฉาบผนัง ทาสี และปูนซีเมนต์อยู่บ้าง
“ไม่เห็นมีเลย...”
เธอดูทุกห้องบนชั้นนี้แล้ว แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของตัวประกัน
จนโม่ชิงตามมาถึงในที่สุด “ทางนี้”
เขาพาหลีหยางเดินผ่านทางเดิน มาถึงด้านนอกปล่องลิฟต์ที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น
พอแสงไฟฉายส่องไปถึง เสิ่นตัวจินที่หมดสติอยู่ โดยมีมือทั้งสองข้างถูกตรึงห้อยไว้กับผนัง ก็ขมวดคิ้วแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
“!!”
โดนแขวนไว้นานขนาดนี้ ต่อให้ไม่ถูกทรมานก็น่าจะตายเพราะโดนแขวนแล้วหรือเปล่า?
หลีหยางส่องไฟฉายลงไปข้างล่าง แล้วพบว่าใต้เท้าของเสิ่นตัวจินมีแผ่นเหยียบลอยอยู่ 2 แผ่น ดูแข็งแรงดี อย่างน้อยเท้าทั้งสองข้างของเธอก็เหยียบอยู่บนแผ่นนั้นอย่างมั่นคง ไม่ได้ถูกแขวนจนตัวลอยอย่างที่คิด