เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความยากนั้นต้องใช้การเปรียบเทียบให้เห็นภาพ
ตอนที่ไปคิดเงิน พนักงานในร้านเห็นหลีหยางกับโม่ชิงต่างคนต่างเข็นรถเข็นคนละสองคันเข้ามา ก็แทบจะถลนออกมานอกเบ้า
“พวกคุณกะจะเหมาไปขายต่อหรือยังไงครับเนี่ย?”
หลีหยางยิ้มให้อย่างสุภาพ “รบกวนช่วยคิดเงินทีนะคะ ว่าทั้งหมดเท่าไหร่”
พนักงานทำหน้าหนักใจ ตอนแรกกะจะบอกว่าอุปกรณ์ศาสตร์เร้นลับจำนวนขนาดนี้ เกรงว่าจะต้องไปแจ้งขึ้นทะเบียนกับหน่วยล่าสิ่งลี้ลับก่อนถึงจะซื้อได้ แต่พอดูดี ๆ แล้ว นอกจากกระดาษยันต์ที่ค่อนข้างเยอะ นอกนั้นก็เป็นแค่พวกหยกและอัญมณีที่มีปราณวิญญาณสถิตอยู่ ซึ่งแทบไม่มีพลังโจมตีอะไร เอาไปทำเป็นอาวุธก็ไม่ได้ จะเอาไปใช้ทำอย่างอื่นก็ไม่ไหว
แต่ถึงอย่างนั้น เพื่อความปลอดภัย ผ่านหน่วยล่าสิ่งลี้ลับไปสักหน่อยก็น่าจะดีกว่า
ในระหว่างที่กำลังคิดว่าจะพูดอย่างไรดี ก็มีรถเข็นอีกสองคันถูกเข็นเข้ามา