กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่กล้าซ้อม เพราะกลัวเป็นพวกต้องการความช่วยเหลือพิเศษ
หน้าจอนาฬิกาเสี่ยวเหรินไฉแสดงเวลาว่าตอนนี้สี่ทุ่มแล้ว
หลีหยางเดินไปดูที่หน้าห้องขัง พบว่ายังไม่มีสิ่งลี้ลับตัวไหนโผล่มา
ดูท่าตอนกลางคืนพวกมันจะสนใจผู้เล่นที่หาที่พักมากกว่า
“จริง ๆ ฉันมีวิธีที่ทำให้รู้ความจริงได้ไว ๆ นะ” โม่ชิงยิ้มมีเลศนัย “อยากรู้ไหมล่ะ?”
เห็นท่าทางแบบนั้นหลีหยางก็รู้ทันทีว่าสิ่งลี้ลับตัวนี้ไม่ได้คิดเรื่องดี ๆ อยู่ “พูดมา”