เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อารมณ์ไม่ดีแล้ว o.o
หลังจากพอแน่ใจแล้วว่าฝ่ายของตัวเองไม่ใช่ทั้งฝ่ายคนดีและฝ่ายมนุษย์หมาป่า พวกเขาก็เผากระดาษเบาะแสทิ้ง ก่อนออกจากโบสถ์
พอกลับมาถึงเขตหมู่บ้าน หลีหยางก็เงยหน้ามองท้องฟ้า ดวงอาทิตย์แสบตาลอยเด่นอยู่กลางฟ้า อากาศร้อนขึ้นมากจนเริ่มรู้สึกร้อนแล้ว
“เถ้าแก่เสิ่น เธอไปหาอะไรกินมาเถอะ เดี๋ยวพวกเรากลับไปกินที่ลานบ้านกัน?” หลีหยางพูดขึ้นมาทันที
พอได้ยินแบบนั้น เสิ่นตัวจินก็เกือบจะบอกว่าจะไปด้วยกันตามสัญชาตญาณ แต่พอนึกได้ว่าตอนขึ้นลงเนินหลีหยางเป็นคนคอยดูแลเธอตลอด การวิ่งไปซื้อของให้บ้างก็คงไม่เป็นไร จึงพยักหน้า “ได้ งั้นพวกเธอกลับไปรอที่บ้านก่อนนะ”
“อือ รอเธอนะ~”
ร้านขนมปังกับร้านเหล้าอยู่ทางเดียวกัน ส่วนที่พักของทั้งสามคนอยู่อีกทาง พอถึงทางแยก เสิ่นตัวจินจึงแยกไปคนเดียว
ระหว่างทางมีผู้เล่นน้อยลงไปมาก ดูเหมือนทุกคนจะพากันไปหาอะไรกินเพราะถึงเวลาอาหารแล้ว