กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอาล่ะ เดาถูกแล้ว ยังมีต่ออีกตอน
“จริงสิ ฉันเจอไอเท็มมาด้วย แต่ยังไม่แน่ใจว่าใช่ของที่ต้องการหรือเปล่า แบ่งให้พวกเธอเก็บไว้เป็นตัวเลือกสำรองแล้วกัน”
หลีหยางพูดพลางหยิบของ 2 อย่างออกมาจากกระเป๋า
อย่างแรกคือขวดแก้วเล็ก ๆ ที่ใส่เล็บปลอมไว้หลายชิ้น อีกอย่างห่ออยู่ในกระดาษเคลือบน้ำมัน พอจับแล้วรู้สึกนิ่ม ๆ
ทั้งเสี่ยวไป๋และอวี๋เฉียนต่างแปลกใจที่เธอแบ่งของให้
“ให้พวกเราเหรอ? แล้วเธอล่ะ?”
“พวกเราเลือกไอเท็มไว้แล้ว เธอเก็บไว้เถอะ...”
แต่หลีหยางกลับส่ายหน้าเบา ๆ ยืนกรานที่จะยัดของทั้ง 2 อย่างใส่มือเสี่ยวไป๋ “ฉันมีอย่างอื่นอยู่แล้ว”
“...ก็ได้ งั้นขอบใจนะ”
[เดี๋ยวนะ เธอมีไอเท็มอย่างอื่นที่ไหนกัน?]