เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แหม เย็นนิดเดียวเอง
พอการตรวจเสร็จ หลีหยางก็ถูกพาออกมา สิ่งแรกที่นางทำหลังลุกขึ้นคือยืดเส้นยืดสาย “รู้สึกเหมือนตัวเองเกือบจะหลับไปเลย หลับสบายดีเหมือนกันนะ”
ไม่มีใครตอบ
นางหันไปมองฟู่ซิวหย่วนที่กำลังจ้องตัวเองเงียบ ๆ แล้วหันไปมองเหยาฝ่าไฉ่อีกที ก่อนถามด้วยสีหน้างุนงง “มีอะไรเหรอ?”
เหยาฝ่าไฉ่เพิ่งได้สติกลับมา นางกระแอมสองครั้ง “ก็ต้องหลับสบายอยู่แล้วสิ พลังวิญญาณที่เก็บไว้ในเครื่องของพวกเราถูกเจ้าดูดไปจนหมดเลย”
“...”
หลีหยางเกาแก้มอย่างเก้อ ๆ แล้วบ่นงึมงำ “มิน่าล่ะ ข้าถึงฝันเหมือนตัวเองกำลังฝึกฝนอยู่”
“ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ตามหลักแล้วพลังวิญญาณที่เก็บอยู่ในเครื่องผ่านการปรับสภาพมาแล้ว จึงเข้ากันไม่ได้กับใครทั้งนั้นและไม่มีทางถูกดูดซึมได้” เหยาฝ่าไฉ่ครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่า “เจ้ามีคุณค่าต่อการวิจัยมาก”
“?”