กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนของเธอมาแล้วจ้า
คำพูดของหลีหยางทำเอาคนของหน่วยล่าสิ่งลี้ลับไปไม่เป็นเลย
“เดี๋ยวนะ เธอคิดว่าหน่วยล่าสิ่งลี้ลับเป็นสถานสงเคราะห์หรือไง?”
“ทั้งจะเอาข้าวกิน ทั้งจะเอาที่พัก หรือจะให้ตอนเธอไปแล้วพวกเราจ่ายค่าครองชีพให้อีกหน่อยดีล่ะ?”
พอได้ยินแบบนั้น หลีหยางก็หันไปมองคนที่พูดเรื่องจะจ่ายค่าครองชีพให้ทันที ดวงตาเป็นประกาย “จริงเหรอ?”
“จริงกับผีน่ะสิ นี่เธอยังคิดจะกินแล้วเอากลับไปด้วยเหรอ!”
หลีหยางเบ้ปาก “ก็ได้”
จริง ๆ เธอก็ไม่อยากพักอยู่ที่หน่วยล่าสิ่งลี้ลับหรอก ยิ่งต้องอยู่ในฐานะผู้ต้องสงสัยด้วย ก็แทบไม่ต่างจากอยู่ในคุก
แต่พอลองค้นความทรงจำของร่างเดิมดู หลีหยางก็พบว่าก่อนจะไปโรงแรม ร่างเดิมขายบ้านของตัวเองไปแล้ว