กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขอต้อนรับอย่างอบอุ่นสุด ๆ สู่ตอนใหม่
การพูดคุยช่วยฆ่าเวลาได้ดี หลีหยางยังคุยไม่ทันจุใจ คนขับรถก็เตือนว่าถึงจุดหมายแล้ว
หลีหยางจึงจำใจจ่ายเงินแล้วลงจากรถ
ทว่าพอเห็นภาพตรงหน้า นางก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่งแล้วชะงักอีกรอบ
ที่นี่มันซากปรักหักพังชัด ๆ ทุกอย่างดูทรุดโทรมไปหมด บางหลังเหลือเพียงผนังแค่ฝั่งเดียว ไม่เหมือนที่ที่มีคนอาศัยอยู่เลยสักนิด อย่าว่าแต่ร้านค้าเลย
“โธ่เอ๊ย...”
หลีหยางมองเส้นทางบนแผนที่อีกครั้ง สุดท้ายจึงตัดสินใจเลือกเชื่อมั่นในเทคโนโลยีดูสักตั้ง
นางเดินเลี้ยวไปเลี้ยวมาในซากปรักหักพังอยู่นาน ในที่สุดก็เห็นกระท่อมเก่า ๆ หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ระหว่างบ้านพัง ๆ สองหลัง และมีไฟเปิดอยู่
ด้านหน้ากระท่อมมีป้ายเขียนด้วยลายมือขยุกขยิกว่า: อวิ๋นอิ่ง