กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฮ้ ยัยผู้หญิง มาดูสิ
“เธอไม่น่าเอาใบนั้นให้จางกงจือเลยนะ”
นี่เป็นประโยคแรกที่โจวเจียพูดทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง
เหนียนเจียพยักหน้าคล้อยตามไปด้วย
หลีหยางนั่งลงบนโซฟาแล้วรินน้ำใส่แก้วดื่มเองอย่างคุ้นเคย “ทำไมล่ะคะ?”
“เพราะนั่นน่าจะเป็นใบผ่านทางที่มีเบาะแสสำคัญอยู่ยังไงล่ะ”
“แต่พวกเราก็รู้เนื้อหาข้างในหมดแล้วไม่ใช่เหรอคะ? ก็แค่กระดาษใบหนึ่งเอง ไม่เห็นจำเป็นต้องถือไว้กับตัวเลยนี่นา”
เหนียนเจียมองหลีหยางด้วยสายตาที่ขัดใจที่อีกฝ่ายไม่ได้ดั่งใจ “ตอนผ่านดันเจียนจะมีผู้คุมสิ่งลี้ลับปรากฏตัวที่ทางออก ใครที่มีใบผ่านทางถึงจะได้รับรางวัลดันเจียน พวกมันดูแค่ใบผ่านทางไม่ดูหน้าคนหรอกนะ ใบผ่านทางอยู่ที่ใคร รางวัลก็เป็นของคนนั้นแหละ”
หลีหยางกะพริบตาปริบ ๆ ดูใสซื่อและซื่อบื้อ