เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่รัก ยินดีต้อนรับสู่ตอนใหม่
เหนียนเจียเห็นปากของผีอมตะฉีกกว้างจนถึงระดับที่คนปกติทำไม่ได้ นัยน์ตาสีแดงฉานเปล่งแสงวาบ พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะบาดหูออกมา
ทันใดนั้น ใบหน้าที่น่าสะพรึงกลัวก็ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนของหนุ่มผมเหลืองก็ดังสนั่นเข้าที่ข้างหู
“อ๊ากกกกก!!!!”
ฉับ—
เลือดอุ่น ๆ กระเด็นเปื้อนเต็มใบหน้า เหนียนเจียตกใจจนยืนอึ้งอยู่ที่เดิม สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ
ใช่แล้ว ผีเคาะประตูน่ะมักออกอาละวาดตอนกลางดึก แต่ตอนนี้มันเป็นเวลากลางวันแล้วนี่
ผีอมตะแทบจะมุดหัวเข้าไปในท้องของหนุ่มผมเหลือง กัดกินอวัยวะภายในจนเละเทะ ก่อนจะเงยใบหน้าที่เปรอะไปด้วยเลือดขึ้นมา จ้องเขม็งไปที่เหนียนเจียด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม
“เจ้ายังไม่ไปอีกเหรอ?”