กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่รัก รีบมาดูเร็ว
ผีกระโดดน้ำกอดอกสั่นงันงก พลางมองหลีหยาง “ถะ...ถ้าเจ้าร้ายกาจขนาดนี้ แล้วทำไมถึง...ถึงโดนผีเคาะประตูเล่นงานได้ล่ะ”
หลีหยางเหลือบมองผีเคาะประตูที่ทำหน้าภูมิใจนิด ๆ แล้วหัวเราะเยาะ “พวกมันก็พูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ ข้าจงใจแกล้งทำเป็นโดนฆ่า ก็เพื่อใช้พวกมันตามหาบอส แล้วจะได้ผ่านดันเจี้ยนไปเลย”
ผีนอนหลับ “ข้ารู้อยู่แล้ว! นังผู้หญิงร้ายกาจ!”
รอยยิ้มบนหน้าผีเคาะประตูหายวับไปทันที: ไม่ขำแล้ว
หลีหยาง: ขำสิ
“จริงสิ ทำไมจู่ ๆ เจ้าถึงพูดติดอ่างล่ะ เมื่อกี้ยังพูดดี ๆ อยู่เลย” หลีหยางมองสำรวจผีกระโดดน้ำอย่างสงสัย ร่างของมันดูผอมแห้งกว่าสิ่งลี้ลับตัวอื่น ๆ แขนขาลีบเหมือนถั่วฝักยาวแห้ง ๆ แทบเหลือแต่กระดูก