กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สมองของซือเฉิงโย่วมีปัญหา
เขาไม่เพียงลืมว่าตัวเองเป็นใคร สมองยังมีความทรงจำมากมายที่ไม่ใช่ของเขาเพิ่มเข้ามาอีกด้วย
“เสิ่นเยวี่ย เธออย่าหวังว่าจะทิ้งฉันไปหาผู้ชายคนนั้น”
เสิ่นเยวี่ยรับผ้าเช็ดหน้าที่ซือเฉิงโย่วยื่นให้ ซึ่งยังอุ่นอยู่ ระหว่างเช็ดหน้าก็ตอบอย่างมึน ๆ ว่า “ฉันจะไปหาใคร ตอนนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่เธอพูดถึงคือใคร”
“.......วันนั้นฉันได้ยินหมดแล้ว สิ่งที่เธอคุยกับเพื่อน”
“ฉันพูดอะไรไป?” ตอนนี้เสิ่นเยวี่ยรู้เพียงว่าสมองของซือเฉิงโย่วมีความทรงจำมากมายที่ไม่มีอยู่จริงเพิ่มเข้ามา แต่ความทรงจำของเขาสับสนไปถึงระดับไหนนั้นไม่มีใครรู้