กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลังกินอาหารหมาหมดแล้ว ทังอวี้ก็นั่งครุ่นคิดอยู่คนเดียวอยู่นาน ดูท่าทางเหมือนได้ความหยั่งรู้มาพอสมควร แต่เสิ่นเยวี่ยรู้ดีว่า ทังอวี้ไม่ใช่คนที่จะฟังอะไรเข้าไปง่าย ๆ ขนาดนั้น
เป็นอย่างที่คิด ไม่นานนัก ทังอวี้ก็หันมามองเสิ่นเยวี่ยอีกครั้ง พลางพูดด้วยสีหน้าธรรมชาติว่า “ถ้าเธอชอบแบบนี้ ฉันเรียนได้นะ”
ในสายตาของทังอวี้ ดูเหมือนตอนนี้เสิ่นเยวี่ยจะมีคู่หมั้นหรือไม่ ในใจมีคนอื่นหรือเปล่า ล้วนไม่มีความหมาย เพราะเมื่อเขาตัดสินใจจะทำสิ่งหนึ่งแล้ว อุปสรรคใด ๆ เขาก็จะคิดหาทางจัดการให้ได้
ในดวงตาของเขามีเพียงเป้าหมายที่ตัวเองกำลังจะบรรลุ นอกจากนั้นก็มองไม่เห็นสิ่งใดเลย