กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หัวใจของทังอวี้เต้นแรงอยู่เนิ่นนาน
และหัวใจของเขาโห่ร้องยินดีนานเท่าใด เสิ่นเยวี่ยก็รอเขาอยู่อย่างเงียบ ๆ บนโซฟาเดี่ยวตัวนั้นนานเท่านั้น
จนกระทั่งทังอวี้จัดระเบียบอารมณ์ของตัวเองได้ แล้วเผยรอยยิ้มสดใสที่เหมือนกับดินแดนปีกหักไม่มีผิด เขาจึงเอ่ยอีกครั้ง “อืม จำได้หมดแล้วครับ”
ถึงตรงนี้ ทั้งสองก็สารภาพกันหมดสิ้น ชั้นป้องกันที่ปกคลุมระหว่างทั้งสองก็ถูกเปิดออกจนหมด
เสิ่นเยวี่ยมองทังอวี้ ราวกับเห็นตัวเองในอดีต ที่ถูกความทรงจำของดินแดนปีกหักกลืนกิน จนอาจลืมความงดงามของโลกปัจจุบัน
“ทังอวี้ นายยังจำได้ไหมว่านายตายได้อย่างไร” เสิ่นเยวี่ยมองทังอวี้ แล้วพูดถึงหัวข้อที่อ่อนไหวที่สุดระหว่างทั้งสองออกมาตรง ๆ