ตอนที่ 269 เสิ่นซวงเฉินหนังหนาเนื้อหนา

แววตาไม่เป็นมิตรของเสิ่นอี้เฉินปรากฏขึ้นเพียงชั่วพริบตา แม้ซือเฉิงโย่วจะเห็นเข้า แต่เขาก็ซ่อนแววตานั้นไว้อย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปหาซือเฉิงโย่วราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ท่านผู้บัญชาการ ซวงเฉินหนังเหนียวขนาดนั้น แผลก็เกือบหายดีแล้ว ไม่คู่ควรให้ท่านผู้บัญชาการเป็นห่วงถึงขนาดนี้หรอกครับ” รอยยิ้มของเสิ่นอี้เฉินดูยินดีมาก จึงทำให้คำพูดของเขาฟังเหมือนเป็นการพูดตามมารยาทมากกว่า

คล้ายความรู้สึกแบบที่คนแคว้นเซี่ยมักเป็นกันในชีวิตประจำวันว่า ฉันอยากให้คุณมา แต่ก็ไม่อยากให้คุณรู้ว่าฉันอยากให้มา เลยพูดตามมารยาทแกล้งบอกว่าไม่ต้องมา แต่คุณห้ามถือเป็นจริงเป็นจังนะ…