ตอนที่ 257 พรุ่งนี้ค่อยพยายาม (ค่อย ๆ นอนลง)

ซือเฉิงโย่วได้ยินคำพูดนั้นของเสิ่นอี้เฉินอย่างกะทันหัน แม้จะประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ก็เพียงแววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย สีหน้าทั้งใบหน้ายังคงเหมือนเมื่อครู่ทุกประการ

เขาพยักหน้าให้เสิ่นอี้เฉินเล็กน้อย ยิ้มบาง ๆ “อยู่กับพี่เสิ่นแล้วผมรู้สึกได้ประโยชน์มากจริง ๆ ครับ”

เสิ่นอี้เฉินได้ยินคำนี้ก็เข้าใจความหมายของซือเฉิงโย่ว จึงไม่พูดต่อ

อายุยังน้อยแต่ขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้จะมีง่ายได้อย่างไร ในใจมีความกังวลก็เป็นเรื่องธรรมดา เมื่อครู่หลังเสิ่นอี้เฉินพูดคำพูดนั้นหลุดปากออกมา จริง ๆ แล้วก็รู้ตัวว่าตัวเองใจร้อนไป