ตอนที่ 240 ห้ามเย้!

คุณพ่อเสิ่นเห็นว่าเสิ่นเยวี่ยมีท่าทีเช่นนี้ต่อตนเองก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เสิ่นเยวี่ยถูกเสิ่นอี้เฉินปกป้องอยู่ข้างหลังตลอด เขาไม่ได้มองดูรูปร่างหน้าตาของเสิ่นเยวี่ยอย่างดีมานานเกินไปแล้ว ภาพจำที่มีต่อเสิ่นเยวี่ยยังคงหยุดอยู่ที่ตอนยังเด็ก

ตอนนั้นเสิ่นเยวี่ยภายใต้การดูแลของเขาและภรรยาหัวเราะได้สวยงาม แต่ก็ธรรมดาเกินไป ธรรมดาถึงขนาดที่เขามองแวบเดียวก็รู้ว่าเด็กคนนี้ต้องผ่านการทดสอบตระกูลไม่ได้แน่ เป็นเด็กที่จำต้องถูกทอดทิ้ง

ดังนั้น หลังจากอายุ 6 ขวบ เขาจึงเกลี้ยกล่อมภรรยาให้ถอยห่างจากเสิ่นเยวี่ย เพื่อว่าวันที่ต้องเผชิญกับความล้มเหลวในอนาคต พวกเขาจะได้ไม่เจ็บปวดเกินไป